De camper weer gebruiksklaar voor de weg gemaakt, en op pad richting Bryce Canyon National Park. Een paar minuten van de camping passeren we de staatsgrens met Utah, en gaat de klok nu echt een uur vooruit, het verschil is nu 8 uur. We rijden de US89, heritage highway en komen wederom door uitgestrekt woestijn landschap aan in Kanab, waar we een tank- en pitstop maken. Kanab was ooit een tweede Hollywood, want in de omgeving hier werden vele (western) films opgenomen, en het hele circus verbleef dan in Kanab. We rijden verder richting Mount Carmel en maken ergens een omweg naar de Coral Pink Sand Dunes.
Coral Pink Sand Dunes
Deze bevinden zich in een dal tussen twee bergruggen en de windomstandigheden zijn hier zo dat zand wordt aangevoerd en grote duinruggen zijn ontstaan. We lopen er een stuk van een nature trail, en beklimmen een van de hoogste zandduinen, viel nog niet mee overigens… Eenmaal terug voor een verfrissing in onze RV kunnen we het zand niet uit de schoenen en sokken geschud krijgen, het zit werkelijk overal. Via landelijke weggetjes vervolgen we de route richting Bryce Canyon. Zijn tevens op zoek naar een supermarket maar in dit Hillbillie land zijn die niet te vinden. In Hatch stoppen we bij een drugstore annex diner, en hebben zo’n trek dat ik er een cheeseburger en Eline een club sandwich turkey bestel. Erg lekker, stukken beter dan die bij Denny’s.. De drugstore heeft niet wat we nodig hebben en zonder melk, wijn en brood, want daar ging het hoofdzakelijk om, rijden we weer verder. Vlak voor Bryce kom je nog door Red Canyon State Park, waar de (rode) rotsen ook erg indrukwekkend zijn.
Red Canyon State Park
En dan komen we aan in Bryce Canyon National Park. Het park is behoorlijk hoog gelegen (hoogste punt waar we komen is rond 2800 meter hoog, en zelfs de camping die we hebben geboekt, North Campground, ligt op zo’n 2500 meter hoogte). Niet dat je dat nou zo in de gaten hebt, want alles bloeit en tiert hier nog welig, ook bomen die bij ons in Europa (boomgrens rond 1850 meter dacht ik), niet meer kunnen groeien. Waar dat aan ligt, laat ik me graag eens uitleggen.
Gophersnake
Het park is indrukwekkend, en dan druk ik me voorzichtig uit. We rijden eerst tot aan het eind van de route erdoorheen, en rijden dan terug richting ingang en campground, alle uitzichtpunten liggen aan die kant van de weg, dus dat is wat makkelijker insturen. We stoppen regelmatig en de oh’s en ah’s zijn weer niet van de lucht. Erosie heeft hier een wonderlijk kalksteen landschap doen ontstaan, waarin tal van “hoodoos” (soort van gigantische stalagmieten) staan, bijna allemaal fel rood/oranje gekleurd. Op een van de stops ontdekken we een slang, een gophersnake die hier niet veel wordt gezien. Ratelslangen komen wel meer voor. Later zien we ook het snelste dier van het westelijk halfrond, de Pronghorn (alleen de cheetah in africa is sneller). Mule deer, ofwel herten en ook squirrels en chipmunks komen hier ook veelvuldig voor, en zien we ook af en toe.
We installeren ons op North Campground, hebben een mooi plekkie midden in het bos op loopafstand van de rim (de rand boven aan de canyon) en ‘s avonds lopen we een mooie wandeling over de rim naar sunset point voor de zonsondergang.
Het kan aan het jaargetijde liggen, of aan de aanwezige bewolking, maar de zonsondergang kleuren komen er niet helemaal uit. De wandeling was wel mooi, en we besluiten om morgenochtend de zonsopkomst mee te maken. Met de kippen op stok dus, want die staat gepland voor 06.25 uur. Wekker zetten om 05.40.. lijk wel gek!
Reacties
Een reactie posten